از پيمودن حدود 70 متر ، به دو ميله ؛ يكى در سمت راست بر روى ديوار خانه‌اى و ديگرى در شمال در نزديكى درب مسجد الحرام كه معروف به « باب‌بازان » است ، رسيديم . از اين نقطه در حالى كه دستها را بر سينه نهاده بوديم مسافتى در حدود هفتاد و پنج متر را شتابان ( هروله ) طى كرديم . تا اين كه به دو ميلهء ديگرى كه يكى از آنها در سمت راست بر روى ديوار و ديگرى در سمت چپ به موازات درب مسجد الحرام كه معروف به « باب على » است ، رسيديم . از اين به بعد كه حدود 240 متر بود ، با حركت آرام تا مروه كه بسيار شبيه به صفا بود ، پيش رفتيم . ( در مورد صفا و مروه به تفصيل سخن خواهيم گفت . ) سپس از كوه مروه بالا رفته و پس از تكبير و حمد و سپاس خداوند ، از آن پايين آمديم و بدين‌گونه نخستين گذر به پايان رسيد ، و آن‌گاه مجدّدا به سوى صفا به حركت در آمديم . در برگشت مجدّدا تمامى اعمال بار قبل را به جا آورديم . برگشتن ما نيز يك گذر ( - شوط ) به شمار مىآمد و بدين ترتيب هفت بار در اين راه حركت و گذر نموديم . آغاز حركت ما از صفا و پايان آن در مروه بود . خداوند مىفرمايد إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَلِيمٌ . « 1 » لازم به تذكر است كه زنان ، هروله در صفا و مروه و نيز حركت سريع در طواف كعبه را نبايد انجام دهند ، همچنان كه صداى خود را به تكبير نيز نبايد بلند كنند . اين دستور به علت آن است كه ايجاد وسوسه و فتنه نگردد . پس از انجام سعى ، آن گروه كه نيت عمره داشتند با تراشيدن سر ( حلق ) و يا گرفتن اندكى از مو ( - تقصير ) ، از احرام بيرون رفتند و تمامى كارهايى كه در حال احرام بر آنان حرام گرديده بود ، حلال شد . در روز ترويه ( - هشتم ذى الحجه ) احرام حج بسته مىشود ، البته آنانى كه قصد و نيت انجام حجّ يا حجّ همراه با عمره را كرده‌اند ، از هنگام ورود به مكّه از احرام خود بيرون نرفته و همواره تا پايان مناسك حج و پس از انجام مراسم عرفات و منا و رمى جمره و تراشيدن مو و طواف و جز اين بر احرام بوده و آنگاه محلّ مىشوند .

--> ( 1 ) - بقره : 158